یادواره یکصد و یکمین روز فاجعه فراموش نشدنی شهادت دختران خردسال مدرسه شجره طیبه میناب

به کدامین گناه کشته شدند؟ یکصد و یک روز گذشت... اما زمان هرگز نمی‌تواند عمق این جنایت عریان را کمرنگ‌کند. یکصد و یک روز پیش، شلیک موشک تاماهاوک آمریکایی، خانه ای از علم، امید و خنده‌های کودکانه را به تلی از خاکستر و خون دل بدل ساخت و ۱۶۸ دانش آموز دختر خردسال و بیگناه و کادر آموزشی دبستان دخترانه شجره طیبه شهر میناب در جنوب ایران را در اوج مظلومیت، آسمانی کرد.
واژه‌ها تاب بیان سنگینی این جنایت بر علیه بشریت را ندارد. کودکانی که رویا هایی به زلالی باران داشتند، می خواستند شادی باشند، درس بخوانند، بازی کودکانه کنند و آینده ایران را بسازند؛ ولی تازیانه قصاوت و جنگ طلبی، پیش از آنکه آنها حتی معنای زندگی را درک کنند، حق حیات را از آنها سلب کرد و این فرشتگان کوچک را به خاک و خون کشید.
تاریخ و گذر زمان هرگز این جنایت را در سکوت مجامع بین المللی فراموش نخواهد کرد. سکوتی که دست کمی از فشردن دکمه شلیک موشک ندارد و مهر تاییدی است بر پایمال شدن در مسلخ سیاست های استکباری.
فریاد مظلومیت دختران خردسال مدرسه شجره طیبه میناب، برای همیشه در گوش زمان طنین انداز خواهد بود. خون این بیگناهان سند رسوایی کسانی است که جهان را به دهکده ای نا امن برای کودکان تبدیل کرده اند. غبار زمان هرگز روی این زخم عمیق را نخواهد پوشاند و این پرونده تا تجلی عدالت و رسوایی کامل عاملان و حامیان این جنایت، در پیشگاه وجدان‌های بیدار بشری مفتوح خواهد ماند.
یادشان گرامی، و نامشان جاودان باد.
سفارت جمهوری اسلامی ایران، بانکوک
۱۹خرداد ۱۴۰۵، ۹ ژوئن ۲۰۲۶